Memleket, ruhun erişebildiği her yerdir. Kâinatın her zerresi, bizimledir. Meselemiz, memleket meselesidir…
Kaderden bahis ile kalem tutmak, ölümden bahis ile fikir tutmak gibidir. Bildirilmemiş bilinmeze akıl sürmek… … Esasında, doğrudan bir benzerlik yoktur.Lakin ölüm gerçeğinin tartışılmaz ve kaçınılmaz tokadını en büyük şiddette hisseden insanlığa çağrışım sunmak ve olguyu kavramayı kolaylaştırmak için, uygun bir misal olarak görülebilir. … Ölümün ve sonrasının bilinmezliğinde; akıldan gelen tahminler ve rahmetten gelen […]
Bir uçurtma olsam Gök kubbe yeter mi bana? Bir meczubun dizinde huzur etsem Akşamın uykusu bakar mı bana? … Ben mi cihandayım Cihan mı bende? Halife mi büyüktür yoksa mekan mı? Var edilen benim için midir? Ben, onun içinde onun için mi? Cehennem ürkütebilir mi beni? Güneş var iken, üşümek gelir mi? Cennet hevesi heyecan […]
Validesinin huzur karanlığında kendine gelmeye gelişen insanoğlu, evvela kalp ile görür kendini. Malum; cihazlar vasıtası ile yapılan ilk görüntülemede, küçük ve ritmik bir kıpırdanma görünür. O kalptir işte. Kalbin ardından, onun etrafına hulk olunur insan. … Farkında olarak veya olmayarak, varlığının ilk safhasına daima meyillidir insanoğlu. Meyilli değil ise hasretlidir. Hasretli değil ise kasvetlidir. Kasvetli […]
(İşbu beyan; hususen, mevzunun hararetinin azalmasının akabinde kaleme alınmıştır. Hiddetimizden gelen şiddetin, şerlere azık olmasına mahal vermemek adına; nice kelimeler, beyandan çıkartılmıştır. Lakin Hakikati söylemekten beri durulmamıştır.) … Varoluşun felsefesi icabı, her şeyin bir haddi yani çizgisi vardır. İçeriden dışarıya aşılmaması gereken çizgiler ve dışarıdan içeriye ihlal edilmemesi gereken çizgilerdir bunlar. Çizgisi olmayan, karakterden mahrumdur.Karakteri […]
Yeryüzünde, hicret edilebilecek bir karış toprak kalmamıştır bugün. Zulüm, her yeri sarmıştır. … Mevzu, iman ile küfrün savaşı değildir.Mevzu, küfrün iman ile derdinin olmasıdır. Bu derdin çilesi; mazlum, mahzun, mağdur ve mahrum olan islam alemine düşmüştür. Çilenin müsebbibi; sadece küfrün gayreti değil, imanlıların ataletidir de. … Süreç; cenk etmeyi, atalete rağmen mecbur hale getirmektedir. … […]
Dünya düzeni değişmiştir.Yeni rejim, her karış toprakta hüküm sürmektedir. Devletlerin ve milletlerin;ülküsü ve öyküsü kalmamıştır. İnsanlık, isminin değişmesi lüzumu kadar insanlıktan uzaklaşmıştır. Her yandan ve her camdan, birer karanlık yansımaktadır. İşin farkında olanlar için;dertler, deryalardan aşkın olmuştur. Dermanı vardır. Evvela görmek lazımdır.Varlığa vakıf olmadan, derman arayışı olmayacaktır. … Kelimeler yetişmez, bir nefsin nefesi izaha yetmez. […]
Sessiz bir gecenin, kelimesiz bir haykırışı ile irkilir insan. Belki sessizliğini bozmaz gece, fersiz bir gündüzün habersiz bir kıpırdanışı ile irkilir. Ne gece sessizdir ne de gündüz fersiz. Kelimesiz olan da habersiz olan da insandır. … Uyanmak herkese nasip olmaz. Uyanmayanlar, uyuyor olduklarının farkına varmazlar. Uyananlar, uyuyor olduklarını idrak ettikleri için uyanmazlar. Kendi benliği de […]
İnsan pazarında sohbet diye satılan kelimeler istifi, gereksiz ve boş bir iştir. Kötü sözü barındırması ile kısa bir müddet var olabilen, ötesine çok geçemeyen, başkalarının dünyalarından bahseden, kendi zanlarında yan çizen, biraz menfaatçi, çokça niteliksiz ve bolca kaypak. Aynı sözlerin dönüp dolandığı, beyhude sesler yumağıdır sohbet. İnsanlığın ekseriyeti; ömrünün çoğunluk sürecinde ve konuşma eyleminin çoğunluk […]
Hususi vasıta ile seyahat edince insan; mesuliyetin ve keyfiyetin rüzgarında, temaşa edemiyor etrafı. Uçak ile dolanınca âlemi; görüş alanı artıyor lakin her mekândan ırak oluyor insan. Maksada ermenin elverişli yolu; bir numaralı tekli koltukta oturulması koşulunda, otobüs ile seyrüsefer etmektir. Dereler, tepeler, çayırlar ve çimenler. Maşallah! Ne güzelsin ey toprak. Gök kubbe sana sarılmış, sen […]
Başlığa adını veren mevzu; karar makamının, iddia makamının ve savunma makamının kaleminden ve dilinden hiç eksik olmaz. Mevzunun zabıtlara ve dilekçelere geçen alışılmış hali, “hayatın olağan akışına uygunluk/aykırılık” olarak ifade edilebilir. “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin celladı mahiyetinde olan ve gerekçe olma özelliğine bürünmüş olan bu ifade; hukuka ve hukuk ile muhatap olan vatandaşa haksızlık etme […]